"U "Inter"ga kelishi bilan "Real"ga qarshi o'rtoqlik o'yinida hayron qoldiradigan kuch bilan gol urdi. O'shanda o'zimga: "U yangi Ronaldo, Adrianoda hamma narsa bor, jismoniy imkoniyat, iqtidor, tezlik" degandim. Ammo Adri faveladan kelgani meni havotirga solardi.
Hech narsasi bo'lmagan insonda boylik paydo bo'lsa qanday muammolar yuzaga kelishini ko'rganman. Deyarli har kuni savol berardim: "Bugun kechasi nima qilasan?", "Qaerga borasan?". U muammolarga o'ralashib qolishidan qo'rqardim.
Adrianoning otasi o'g'lini nazoratda ushlardi. Ammo mavsum startidan oldin kutilmagan voqea yuz berdi. Unga Braziliyadan qo'ng'iroq qilishdi va futbolchining hayotini bir umrga o'zgartirib yuboradigan xabarni aytishdi: "Adriano, otang vafot etdi".
U baqirib yig'laganini, telefonni uloqtirib yuborganini ko'rdim, buni kuzatish juda og'riqli edi. Biz Moratti bilan birga uni ukamizdek himoyamizga oldik. Bungacha u gollar urib, ularni otasiga bag'ishlardi. Ammo o'sha qo'ng'iroqdan so'ng avvalgi Adrianoni ko'rmadik. Har kecha uni qo'llab-quvvatlashga urinardik.
"Sen Ronaldo va Ibragimovichning qorishmasisan, sen ulardan kuchliroq bo'la olasan".
Ammo hammasi bekor ketdi, uni depressiyadan chiqara olmadik, shundan beri bu voqea haqida ko'p o'ylayman".
Bosh sahifaga
232