Abduraimovdan Shomurodovgacha: xorijiy chempionatlarda to'purar bo'lgan o'zbekistonliklar

2026-05-18 15:21:01 / Kiritdi: BestMaster  O'qilgan: 2202

Jahon futboli tarixida o'yinchilarning xalqaro maydondagi muvaffaqiyatlari, xususan, ularning xorijiy ligalarda eng yaxshi to'purar unvonini qo'lga kiritishi muayyan mamlakatdagi futbol infratuzilmasi rivojlanishi, kadrlar tayyorlash sifati va sportchilarning moslashuvchanligining eng obektiv ko'rsatkichlaridan biridir.

Hujumchining notanish taktik uslubga moslashuvi, til va madaniy to'siqlarni engib o'tishi, shuningdek, mahalliy va xorijiy iqtidorlar o'rtasidagi kuchli raqobatga bardosh berishi murakkab va ko'p omilli jarayon hisoblanadi. Bu kontekstda o'zbek futbol maktabi postsovet davrida Osiyo qitasidagi gegemonlikdan boshlab, UEFA shafeligidagi yetakchi ligalardagi tarixiy yuqori cho'qqigacha bo'lgan noyob evolyucion traektoriyani namoyish etmoqda.

2025/2026 yilgi mavsum ushbu xronologiyada epoxal burilish nuqtasi bo'ldi. O'zbekiston milliy terma jamoasi va Istanbulning "Istanbul Bashakshexir" klubi hujumchisi Eldor Shomurodov tarixan yuqori jismoniy kurashlarga boy va jahon darajasidagi yulduzlarni jalb qiladigan Turkiya Superligasining eng yaxshi to'purari unvonini qo'lga kiritdi.

Shomurodovning bu mavsumdagi statistik ko'rsatkichlari juda katta tahliliy ahamiyatga ega. O'zbekistonlik hujumchi o'z hisobiga 22 ta gol va 4 ta golli uzatmani yozdirib qo'ydi. Uning samaradorligini belgilovchi eng muhim indikator bu gollarning tuzilishidir: 18 ta to'p (qariyb 82%) o'yindan, va faqatgina 4 tasi penaltidan kiritildi. Bu fakt hujumchining yuksak futbol intellektiga ega ekanligidan, raqiblarning zich himoya chiziqlari orasidan bo'sh hududlarni topa olishidan va ajoyib pozicion sezgisidan dalolat beradi.

Raqobat nuqtayi nazaridan bu natija yanada hayratlanarli ko'rinadi. Mavsum davomida Shomurodov bozor qiymati va xalqaro obro'si top-darajada bo'lgan ekstra-klass hujumchilar bilan kurash olib bordi. Xususan, "Trabzonspor"ning nigeriyalik hujumchisi Pol Onuachu (2435 daqiqa o'ynagan) uzoq vaqt davomida to'purarlar poygasida yetakchilik qildi, biroq mavsumning hal qiluvchi bosqichida ketma-ket beshta o'yinda gol urolmay, pasayish davrini boshdan kechirdi. Shomurodov esa, aksincha, aql bovar qilmas psixologik barqarorlikni namoyish etib, chempionatning so'nggi 6 ta turida 6 ta gol urdi. Yakuniy to'purarlar jadvalida u o'zining 21-22 goli bilan (marradagi ayrim gollarning tasnifiga qarab) "Galatasaroy"dan Viktor Osimxen (15 gol) va Mauro Ikardi (14 gol) kabi yulduzli raqobatchilarini ishonch bilan ortda qoldirdi.

Kievning "Dinamo"sidagi Maksim Shackix davri

O'zbek futbolchilarining Yevropadagi muvaffaqiyatlarini tahlil qilishda uzoq yillar davomida Sharqiy Yevropa futbol gegemoniyasining timsoliga aylangan Maksim Shackix karerasiga to'xtalib o'tmaslik mumkin emas. 1999 yilda Kievning "Dinamo" klubi afsonaviy murabbiyi Valeriy Lobanovskiy oldida murakkab vazifa turardi: Italiyaning "Milan" klubiga o'tib ketgan Andrey Shevchenkoga munosib o'rinbosar topish kerak edi. Tanlov yosh o'zbekistonlik hujumchiga tushdi. O'sha paytda bu tavakkalga o'xshardi, biroq tarix ko'rsatdiki, bu Ukraina futboli tarixidagi eng uzoqni ko'ra bilgan transferlardan biri bo'lgan.

Shackix faqatgina Lobanovskiy tizimiga xos bo'lgan o'ta og'ir jismoniy yuklamalarga emas, balki matbuot va muxlislar tomonidan unga berilgan "yangi Shevchenko" nomi ortidagi ulkan psixologik bosimga ham bardosh berishiga to'g'ri keldi. 1999/2000 yilgi debyut mavsumidayoq Shackix barcha shubhalarni yo'qqa chiqarib, raqiblar darvozasiga 20 ta to'p kiritdi va Ukraina Premer-ligasining eng yaxshi to'purariga aylandi. Uning jamoaga moslashishi juda tez kechdi: u Lvovning "Karpati" jamoasiga qarshi o'yinda (3:2) dubl qayd etdi va bu "Dinamo"ning ketma-ket sakkizinchi chempionlik unvonini taminladi.

2002/2003 yilgi mavsum o'zbekistonlik hujumchi uchun tarixiy bo'ldi. U 22 ta gol urib, yana UPLning "Oltin butsasi"ni qo'lga kiritdi va shu tariqa 1997/98 yilgi mavsumda Sergey Rebrov tomonidan o'rnatilgan bir mavsumdagi mutlaq sermahsullik rekordini takrorladi. Umuman olganda, Kievning "Dinamo" klubidagi o'n yillik faoliyati davomida (1999–2009) Shackix Ukraina oliy divizionida 341 ta o'yin o'tkazib, 123 ta gol urdi va (Rebrov bilan birgalikda) o'sha vaqt uchun turnir tarixidagi eng yaxshi to'purarga aylandi.

Uning UEFA shafeligidagi turnirlarda qoldirgan izi ham shunchalik ahamiyatlidir. 1999 yilning 28 iyulida Maksim Shackix UEFA Chempionlar Ligasining saralash bosqichlarida (Vilnyusning "Jalgiris" jamoasi darvozasiga) gol urgan tarixdagi birinchi osiyolik futbolchiga aylandi. Keyinchalik u Leverkuzenning "Bayer"iga qarshi g'alabali o'yinda (4:2) turnirning asosiy to'ridagi ilk golini urdi. Yevropaning eng nufuzli klublar turnirida uning hisobida jami 11 ta gol mavjud bo'lib, bu uni Son Xyon Min (19 gol) va Mehdi Taremi (12 gol) kabi Osiyo futboli afsonalari bilan bir qatorga qo'yadi. Chempionlar Ligasida o'tkazgan o'yinlari soni bo'yicha (45 ta o'yin) Shackix hamon Osiyo futbol konfederatsiyasi vakillari orasida yetakchilardan biri bo'lib, faqatgina Son Xyon Min va Pak Ji Sundan ortda qolmoqda.

Ulug'bek Bakaev va Jafar Irismetov fenomeni

2000-yillarning o'rtalari va oxiriga kelib, Qozog'istondagi iqtisodiy o'sish mahalliy Premer-liga (2002 dan 2007 yilgacha Superliga deb atalgan) klublari byudjetlarining sezilarli darajada oshishiga olib keldi. Bu qo'shni davlatlardan sifatli legionerlarning ommaviy ravishda kelishiga sabab bo'ldi. Bunday sharoitda Qozog'iston futboli o'zbek hujumchilarining total gegemoniyasi maydoniga aylandi, ular orasida Ulug'bek Baqoev va Jafar Irismetovlarning figuralari alohida o'rin tutadi.

Ulug'bek Bakaevning yutug'i nafaqat Qozog'iston, balki butun postsovet futbol makoni uchun misli ko'rilmagan holatdir. U naq to'rt marta Qozog'iston Premer-ligasining eng yaxshi to'purari bo'lishga erishdi, buning ustiga turli klublarda va murabbiylarning turli taktik tuzilmalari ostida o'ynab bu natijaga erishdi.

Uning triumflari xronologiyasi quyidagicha ko'rinish oladi:

2004 yilgi mavsum: Qostanayning "Tobol" jamoasi safida 22 ta gol.

2010 yilgi mavsum: "Tobol"ga qaytganidan so'ng 16 ta gol (klub chempion bo'ldi).

2011 yilgi mavsum: Taldiqo'rg'onning "Jetisu" jamoasi safida 18 ta gol. Xuddi shu yili u chempionatning eng yaxshi o'yinchisi ("Olmos" mukofoti) deb topildi.

2012 yilgi mavsum: Pavlodarning "Irtish" jamoasi safida 14 ta gol, bu unga Qozog'istonda yilning eng yaxshi futbolchisi unvonini va ketma-ket uchinchi "Oltin butsa"ni keltirdi.

Bakaev Qozog'iston Premer-ligasida jami bir necha yuzlab o'yinlar o'tkazib, 111 ta to'p kiritdi. Uning siri o'ziga xos jismoniy kuch-quvvati va kuch ishlatiladigan kurashlarda g'olib chiqish qobiliyatida edi. O'sha davrdagi Qozog'iston chempionati o'yinning qattiqqo'lligi, yakkakurashlarning ko'pligi va uzun uzatmalardan tez-tez foydalanilishi bilan ajralib turardi. Bakaev klassik targetmen sifatida ushbu sharoitlarga juda mos tushardi. U "ikkinchi qavat"da ajoyib o'ynar, to'pni tanasi bilan yaxshi to'sib qolar va jarima maydonchasidagi "qotil instinkti"ga ega edi.

Bakaevdan estafetani yana bir yorqin o'zbek hujumchisi – Jafar Irismetov qabul qilib oldi. 2006 va 2007 yilgi mavsumlarda u "Alma-Ata" klubi safida har ikki safar ham 17 tadan to'p kiritib, ketma-ket ikki marta Qozog'iston Superligasining to'purarlar poygasida g'olib chiqdi.

2004 yilda u ikki mavsum davomida 49 ta o'yinda 22 ta gol urib, "Qayrat"ga chempionlik unvonini yutishda yordam berdi.

Irismetov Bakaevdan butunlay farq qiluvchi profilga ega edi. Uning asosiy quroli – chap oyoqdagi kuchli zarbalari, to'p bilan muomala qilishdagi yuksak texnikasi va har qanday masofadan zarba yo'llash qobiliyati edi. Uning gol urish sezgisini takidlovchi yana bir qiziq fakt: katta futboldagi professional karerasini yakunlaganidan so'ng, 2013-2015 yillarda Irismetov plyaj futboli bo'yicha O'zbekiston terma jamoasida o'ynadi va 2015 yili Qatarda bo'lib o'tgan Osiyo chempionatida BAA darvozasiga xet-trik qayd etib, jamoaga 6:5 hisobidagi g'alabani keltirdi.

Bakaev va Irismetov birgalikda o'n yillik ichida Qozog'iston chempionatining eng yaxshi to'purari unvonini O'zbekiston uchun olti marta taminlab berishdi, bu esa ushbu mintaqada futbolchilarni eksport qiluvchi har qanday mamlakat uchun mutlaq rekord hisoblanadi.

Mustaqillik yillarida Shkvirin va Abduraimov

1990-yillarning boshlarida, SSSR parchalanganidan so'ng, postsovet hududidagi ko'plab iqtidorlar xorijda pul ishlash va o'yin amaliyotiga ega bo'lish imkoniyatlarini qidira boshlashdi. O'zbek o'yinchilari uchun asosiy yo'nalish Osiyo mamlakatlari (Janubiy va Janubi-Sharqiy) bo'ldi, u yerda sovet sport maktablarida shakllangan taktik bilimlar va atletizm ularni mahalliy himoyachilar oldida to'xtatib bo'lmas kuchga aylantirar edi.

Igor Shkvirin SSSR davridayoq ekstra-klass hujumchi sifatida o'zini ko'rsatgan bo'lib, 1990 yili "Paxtakor" safida 37 ta gol bilan Birinchi liga to'purariga aylangan edi. Xorijga ko'chib o'tgach, u o'zining turnesini Isroildan boshladi va 1992/93 yilgi mavsumda "Xapoel" (Tel-Aviv) safida 31 ta o'yinda 15 marta raqiblar darvozasini ishg'ol qildi. Keyinchalik u Janubi-Sharqiy Osiyoga ko'chib o'tdi va 1995 yilda "Paxang" klubi bilan Malayziya chempioni bo'ldi (18 o'yinda 15 gol). Ammo uning xorijdagi asosiy individual yutug'i 1999/2000 yilgi Hindiston Milliy futbol ligasida ro'y berdi. O'zbek futboli faxriysi (o'sha paytda u 35 yoshdan oshgan edi) "Moxun Bagan" klubi safida 11 ta to'p kiritib, turnirning "Oltin butsa"sini qo'lga kiritdi va eng yaxshi to'purarga aylandi.

Azamat Abduraimov Moskvaning "Spartak" va SSKA klublari maktabini o'tagan bo'lsa-da, o'zining eng hayratlanarli legionerlik yillarini zamonaviy muxlislar uchun ekzotik bo'lgan ligalarda o'tkazdi. 1991/1992 yilgi mavsumda u Bangladeshga yo'l oldi va Dakkaning "Moxammedan SK" klubi bilan shartnoma imzoladi.

Abduraimovning Dakka Birinchi divizionidagi natijalari mahalliy futbol tarixidan joy oldi: u bor-yo'g'i 12 ta o'yinda maydonga tushib, ularda 17 ta gol urishga erishdi. Har bir o'yinga 1.41 ta gol to'g'ri keladigan ko'rsatkich unga to'purarlar poygasida so'zsiz g'alaba qozonish imkonini berdi va jamoasini chempionatning kumush medaliga olib keldi. Keyinchalik, 1994/1995 yilgi mavsumda u Shkvirinning izidan borib, Malayziyaning "Paxang" klubiga o'tdi va u yerda ham yuqori sermahsullik namoyish etdi - 28 o'yinda 14 gol. 1999 yilda esa Hindistonning "Salgaokar" klubi bilan birgalikda Dyurand Kubogini qo'lga kiritdi.

Shkvirin va Abduraimovlarning yutuqlari O'zbekiston milliy terma jamoasi uchun juda katta ahamiyatga ega bo'ldi. Aynan ular 1994 yili Xirosimada bo'lib o'tgan Osiyo o'yinlarida oltin medallarni qo'lga kiritgan jamoaning asosiy zarbador dueti bo'lishdi. O'sha turnirda Shkvirin 7 ta o'yinda 8 ta gol urib, eng yaxshi to'purar va eng yaxshi o'yinchi bo'ldi.

Belarus oliy ligasi

2022 yilgi mavsumda Belarus Oliy ligasi Bobir Abdixoliqovning mutlaq ustunligiga guvoh bo'ldi. Poytaxtning "Energetik-BGU" safida harakat qilgan Abdixoliqov vaziyatlardan foydalanishda fenomenal natija ko'rsatdi. U chempionatning 30 ta o'yinida 26 ta gol urib, o'ziga eng yaqin taqibchisini (21 gol urgan Minskning "Minsk" klubi o'yinchisi Vladimir Xvashhinskiyni) katta farq bilan ortda qoldirdi.

Teglar: abduraimovdan, shomurodovgacha, xorijiy, chempionatlarda, topurar, bolgan, ozbekistonliklar,
← OldingaOrqaga →